Nasze e-Książki
Blog > Komentarze do wpisu
TERAPIA ANTYDEPRESYJNA

Pomoc psychologiczna
Zwykle podstawowym sposobem leczenia w depresji jest farmakoterapia. Jednak pacjent powinien uzyskać wystarczające informacje o chorobie, zastosowanym leczeniu, rokowaniu i ryzyku związanym z konkretnym sposobem terapii. Ma do tego prawo i powinien je egzekwować. Istota i przebieg depresji są znane od starożytności. Jest to choroba uleczalna, nawet jeśli pacjent odczuwa całkowity brak nadziei i ma poczucie bezsensu dalszej egzystencji. Czasem tylko powrót do zdrowia zajmuje trochę więcej czasu. Leczenie depresji można porównać do gojenia się złamanej kończyny. Ręka nie będzie sprawna zaraz po założeniu gipsu. Kość potrzebuje kilku tygodni aby dobrze się zrosła i odzyskała pierwotną sprawność. W tym czasie jest niepełnosprawna, może boleć, drętwieć. Podobnie w depresji efekty leczenia nie przychodzą od razu. Trzeba na nie poczekać, czasem nawet kilka tygodni. Niekiedy konieczna jest zmiana leku na inny, dołączenie leków dodatkowych lub zastosowanie metod wspomagających. Po ustąpieniu choroby następuje powrót do stanu przed pojawieniem się pierwszych objawów. Możliwy jest powrót do pracy czy nauki. Niekiedy lekarz zaleca zażywanie leków przez dłuższy czas, co ma na celu utrwalenie uzyskanego efektu. Częste rozmowy psychoterapeutyczne o charakterze mobilizującym są praktycznie konieczne i decydują o przełomie w chorobie i mobilizują pacjenta do jakiejś sensownej aktywności. Leczenie depresji samymi lekami farmaceutycznymi jest skuteczne tylko w 43% wypadków, a i to kończy się zwykle nawrotem choroby i kto chce się rzeczywiście wyleczyć powinien korzystać dużo z psychoterapii i innych metod wspomagających, acz decydujących dla wyzdrowienia!

Psychoterapia

W większości przypadkach konieczne jest zastosowanie profesjonalnej psychoterapii prowadzonej przez wykwalifikowanych specjalistów. Jest kilka metod, które można zastosować w terapii depresji. Wybór konkretnego sposobu jest indywidualny, w zależności od stanu pacjenta. W łagodnych rodzajach depresji zwykle wystarczy solidna i wszechstronna psychoterapia, czasem tylko łączona z łagodnymi lekami.

Psychoterapia analityczna

Proces wieloetapowy. Dążenie od ujawnienia urazu psychicznego z przeszłości i odtworzenia w jaki sposób wpłynął na powstanie choroby. Prawdopodobnie najbardziej skuteczna w ciężkich przypadkach, gdyż bez rozpoznania przyczyny z którą pacjent sam może skutecznie walczyć trudno o przełom w depresji ciężkiej.

Psychoterapia poznawczo-behawioralna

Zmiana schematu procesów myślowych szczególnie w sytuacjach w których pacjent sobie nie radzi. Dochodzi się do tego celu poprzez stosowanie metod, które pozwalają nauczyć się nowych zachowań.

Dodatkowe uwagi do rodziny osoby cierpiącej na depresję:

- pacjent nie symuluje, jest naprawdę chory
- może nie być w stanie wykonywać części swoich obowiązków domowych i zawodowych
- nie należy go za to krytykować, a przeciwnie wspomóc
- cel leczenia to ustąpienie choroby i powrót pacjenta do poprzedniego funkcjonowania
- leczenie wymaga aktywnego udziału pacjenta i jego zgody
- jednak w sytuacjach skrajnych (zapowiedzi lub próba samobójcza): można chorego diagnozować i leczyć bez jego zgody (zgodnie z zapisami Ustawy o ochronie zdrowia psychicznego)

PORADY!

Podstawowa pomoc dla chorego:

- Psychiatra: spotkania regularne, diagnozowanie, badania, przypisywanie leków, oraz ogólna kontrola stanu zdrowia.
- Psycholog: najlepiej terapia indywidualna, spotkania co najmniej raz w tygodniu przez 3 miesiące. Bardzo polecane grupy wsparcia, rebirthing czy joga analityczno-medytacyjna, kurs afirmowania, medytacje światła, sesje leczniczego oddychania etc.
Rodzaje terapii: (psycholog prawdopodobnie sam ci zaproponuje jedną z nich)
Transpersonalna -
Terapia transpersonalna stanowi podejście całościowe z uwzględnieniem wielu szczegółowych czy cząstkowych metod. Zajmuje się i tym co wewnętrzne i tym co zewnętrzne, bada głębię ludzkiej istoty, całą zawartość umysłu, psychiki, myśli i emocji, a także środowisko i relacje z otoczeniem. Psychoterapia transpersonalna wymaga od terapeutów bycia fachowcami interdyscyplinarnymi w metodach psychoterapii i ich łączenia. Podejście transpersonalne uwzględnia także wiedzę z zakresu psychologii religii i elementy związane z psychoterapią potrzeb duchowych i religijnych oraz terapii komplementarnych, relaksacji etc. Transpersonaliści potrafią pomóc odnaleźć stłumione potrzeby wewnętrzne, duchowe i skierować bez uprzedzeń do małych grup duchowo-religijnych w których mogą być skuteczne zaspokajane!
Behawioralna -
Zakłada, że człowiek jest istotą reaktywną, tzn. że funkcjonuje na zasadzie bodziec - reakcja. Kładzie nacisk na obserwowalne zachowanie, a nie na wewnętrzne przeżycia. Podejście to oparte jest na teorii uczenia się oraz teorii wymiany społecznej. Terapeuta behawiorysta rozumie objaw, jako dezadaptacyjny nawyk wykształcony w procesie uczenia. W tym rozumieniu zaburzenia powstają więc na drodze wyuczenia się nieprawidłowych zachowań, które są podtrzymywane. Terapeuta nie szuka tu ukrytych przyczyn, najważniejsze dla niego jest to, co obserwowalne. Celem terapii jest zmiana niepożądanych zachowań. Terapeuta jest dyrektywny, występuje często w postaci modela, który modeluje (kształtuje) prawidłowe nawyki. Terapia jest raczej krótkoterminowa.
Poznawcza -
Zakłada, że aby zmieniać niepożądane zachowania pacjenta należy zwrócić uwagę na tzw. procesy poznawcze, czyli m. in.: spostrzeganie, myślenie, oczekiwania, interpretacje. W koncepcji tej uważa się, iż niewłaściwy sposób spostrzegania i interpretacji zdarzeń, doprowadza do wyuczenia się niepożądanych zachowań. Psychoterapia polega na modyfikacji, przekształceniu treści myślenia, w konsekwencji czego dochodzi do modyfikacji zachowań i uczuć związanych z tymi zachowaniami. To również terapia dyrektywna i raczej krótkoterminowa.
Te dwa powyższe podejścia często są łączone i nazywane podejściem behawioralno - poznawczym. Oba zakładają, że zaczynając od tego co na zewnątrz, można zmienić to, co wewnątrz.
Psychoanalityczna -
Oparta jest na teorii osobowości Freuda. Zakłada, że źródło problemów tkwi w podświadomości pacjenta do której nie ma on dostępu, a bezpośrednią przyczyną zaburzeń jest wewnętrzny konflikt. Terapia polega na uświadomieniu sobie nieświadomych myśli i emocji i usuwaniu obron, które tworzy nieświadomość, aby bronić dostępu do siebie. Jest to więc terapia raczej długoterminowa, niedyrektywna i oparta na przekonaniu, że aby zmieniło się to co na zewnątrz, trzeba najpierw zmienić to, co wewnątrz. Terapia psychoanalityczna jest dobrą podstawą dla terapii transpersonalnej czy psychosyntezy!
Egzystencjalno - humanistyczna -
Zakłada, iż człowiek jest istotą wolną i jako posiadacz wolnej woli ma zdolność wyboru oraz przyjmowania odpowiedzialności za swoje czyny. Według tej koncepcji człowiek sam decyduje o sobie, w dodatku zupełnie świadomie. Objawy czy zaburzenia rozumiane są jako trudność, pojawiająca się w momencie osłabienia zdolności do "tworzenia" samego siebie. W podejściu tym zakłada się, iż każdemu zdarzają się takie chwile osłabienia, ale jednocześnie że każdy jest na tyle silny, aby sobie z nimi poradzić. Dlatego też określenie pacjent zastępuje się tu często określeniem klient. Terapeuta jest więc potrzebny do tego, aby wspierać i pomagać w przezwyciężeniu trudności. Jest empatyczny, dostosowuje się do przeżyć i potrzeb klienta oraz skupia się na sytuacji aktualnej, bez oglądania się na to co było, ani na to co będzie.
Systemowa -
Uznaje, że nie można rozpatrywać człowieka w oderwaniu od środowiska, w którym żyje, od kontekstu społecznego. Zakłada istnienie różnych systemów, z których jednym z najważniejszych jest system rodzinny. Terapeuci systemowi koncentrują się na procesach zachodzących w tym systemie. Problemy czy zaburzenia mogą pojawić się np. na skutek zakłóconej komunikacji w rodzinie czy zaburzeń w strukturze rodziny. Mianem pacjenta określa się tu całą rodzinę, a celem terapii jest zmiana całego zaburzonego systemu, a nie zmiana jednego człowieka nazwanego "zaburzonym" czy "chorym". Ten rodzaj terapii też przybliża do metod holistycznych i transpersonalnych!
Różne pomocne rady i zalecenia (na podstawie różnych poradników):
- nie zapominaj przyjmowania środka antydepresyjnego
- przychodź na wszystkie spotkania terapeutyczne
- jeśli czujesz się depresyjnie z rana, nie zwalczaj tego
- staraj się nie spędzać zbyt dużo czasu samotnie
- gdy jest to możliwe, staraj się unikać ludzi lub sytuacji przynoszących stres lub niedających ci zadowolenia
- pomyśl w których okresach dnia czujesz się lepiej, i staraj się tak zorganizować swój dzień, aby je maksymalnie wykorzystać
- dziel duże zadania na części, staraj się co jakiś czas zmieniać czynność
- ustal listę priorytetów i przestrzegaj jej
- obniż za wszelką cenę oczekiwania względem siebie
- wybaczaj sobie błędy
- unikaj przyjmowania na siebie zbyt dużej odpowiedzialności
- wykonuj ćwiczenia fizyczne, uprawiaj sport (nawet jak ci to nie sprawia przyjemności)
- bierz udział w wydarzeniach sportowych, kulturalnych, religijnych oraz towarzyskich
- nie podejmuj żadnych ważnych decyzji życiowych będąc w depresji
- módl się (wiem że dla niektórych to śmieszne)
- słuchaj muzyki podnoszącej na duchu
- pracuj społecznie
środa, 29 lipca 2009, sunata

Polecane wpisy

  • AFIRMACJE

    AFIRMACJE ANTYDEPRESYJNE Terapia afirmatywna korzysta z tradycyjnej wiedzy o sile autosugestywnej myśli, która eliminuje choroby o naturze psychosomatycznej, cz

  • DEPRESJA - Czym jest i jak leczyć?

    TERAPIA HOLISTYCZNA Terapia holistyczna obejmuje wiele aspektów ludzkiej istoty starając się rozważyć wszystkie możliwe czynniki wywołujące cierpienie, a także

  • APATIA CD

    ZMĘCZENIE i MĘCZLIWOŚĆ , zwykle chroniczne, kumulujące się w NARKOLEPSJI i sennej APATII, to opór do życia, nuda i znudzenie oraz brak miłości i zaangażowania d

Komentarze
psycholog-psychoterapia
2013/01/07 22:03:34
To co jest wyżej, warto by kserować i rozdawać ludziom - wiele wskazówek bowiem wystarczy zastosować i już będą widoczne zmiany w życiu.
-
mernortor
2013/12/20 13:06:39
Moim zdaniem w zwalczaniu depresji bardzo dużą rolę odgrywa światło - nawet sztuczne laserowe światło może poprawić nastrój i samopoczucie. I co najlepsze odnosi się to nie tylko do ludzi cierpiących na depresję, ale praktycznie każdego - fototerapia działa bowiem w mniejszym lub większym stopniu na niemal wszystkich ludzi